![Ruud van Nistelrooij en het theater van zijn dromen](https://vi.cdn.pxr.nl/.imaging/mte/vinl-website-theme/760x428/dam/articles/2024/06/24/schermafbeelding-2024-06-24-om-154635.jpg/jcr:content/schermafbeelding-2024-06-24-om-154635.jpg)
Trillend van woede sloeg Ruud van Nistelrooij bij Manchester United de deur achter zich dicht. Bam. Maar de tijd heelt vele wonden en dus keert de voormalige superspits terug in het theater waar zijn dromen decennia geleden werkelijkheid werden. De inmiddels 48-jarige Brabander zal ditmaal grotendeels uit de schijnwerpers blijven als assistent van manager Erik ten Hag.
Om ons weer een voorstelling te kunnen maken van zijn populariteit in Manchester, stappen we de teletijdmachine in. En hebben we bij VI PRO een verhaal uit januari 2003 uit ons rijke archief opgeduikeld. Toen Johan Derksen namens VI naar Noordwest-Engeland toog voor een uitgebreid interview met de superster uit Geffen.
RONDLEIDING
Iedere jongen droomt ervan Ruud van Nistelrooij te zijn, begint de toenmalige hoofdredacteur zijn verhaal. Hij is voetbalmiljonair, rijdt in een Mercedes Coupé, woont in de heuvels buiten de stad en is topscorer van Manchester United, de grootste club ter wereld. Van Nistelrooij geniet er dagelijks met volle teugen van, al anderhalf jaar lang, sinds hij in de zomer van 2001 alsnog de overstap maakte vanuit PSV.
De taxichauffeur voor het Jarvis Piccadilly Hotel in het centrum van het ruim vier miljoen inwoners tellende Manchester vraagt bezorgd of ik een afspraak heb. Carrington, het fonkelnieuwe trainingscentrum van Manchester United, is volgens hem net Colditz. Zonder afspraak is het een onneembare vesting. Zodra hij hoort dat ik er verwacht word, geeft hij enthousiast gas, want over de hele wereld zijn taxichauffeurs gek op een lange rit.
'Goede reis gehad? Gaat u zitten. Kopje thee? Ruud van Nistelrooij komt zo, hij staat zich nog even te douchen'
De klassieke zwarte Engelse taxi laat de skyline van Manchester achter zich en duikt de country side in, totdat een hefboom in een desolaat Oost-Europees aandoend landschap een eind maakt aan de rit. De chauffeur spuwt mijn naam in de intercom en de hefboom gaat omhoog. Nagestaard door een groep jaloerse supporters begeven we ons over een smalle weg door niemandsland richting Carrington Trainingsground.
Dat oogt van buiten als een met hekwerk omheind asielzoekerscentrum, maar binnen imponeert de pracht en praal. Gastvrouw Diana Law, de dochter van oud-speler Denis Law, staat me al op te wachten. Ze etaleert een Amerikaans aandoende hartelijkheid. ‘Goede reis gehad? Gaat u zitten. Kopje thee? Ruud van Nistelrooij komt zo, hij staat zich nog even te douchen.’