![De zigzag-weg van Mohamed Rayhi: 'Heb de bodem van de put gezien'](https://vi.cdn.pxr.nl/.imaging/mte/vinl-website-theme/760x428/dam/articles/2019/12/03/copyright-proshots-5045241.jpg/jcr:content/copyright-proshots-5045241.jpg)
PSV 1 haalde hij niet, maar via NEC is Mohamed Rayhi (25) bij Sparta nu een onomstreden basisspeler in de Eredivisie. Een verhaal over de weg naar volwassenheid.
Tijdens het thuisduel met Vitesse, anderhalve week geleden (2-0), was Mohamed Rayhi bij zijn eigen achterlijn te vinden. Verdedigend werk schuwt de Spartaanse aanvaller niet meer. Rayhi werkt zich een slag in de rondte en loopt zijn tegenstanders geregeld voor de voeten. Wie denkt dat de buitenspeler met de onvoorspelbare actie wacht op zijn moment, komt bedrogen uit. Rayhi is meer en meer een teamspeler aan het worden.
Trainer Henk Fraser beschreef laatst de strijd die hij voerde met de voormalige publieksspeler. Het kwartje lijkt gevallen, de nieuwe Rayhi is een Eredivisie-voetballer. Terug op het hoogste niveau, nadat hij er met NEC al had gespeeld. ‘Het smaakte naar meer, maar daarna volgde de degradatie.’ Nu is hij wijzer en volwassener en op zijn plek in de Eredivisie.
De nieuwe Rayhi is een andere speler dan die we kenden. Hij is niet meer die flegmatieke buitenspeler die patent had op mooie goals, fraaie acties en afgemeten voorzetten. Een ware plaag voor een back was hij, een speler aan wie een directe tegenstander de avond voor een wedstrijd badend in het zweet lag te denken. Wachtend aan de zijlijn totdat de bal zijn kant op kwam en dan op gevoel doen wat er in hem opkwam. Om die oude Rayhi te zien, moet je beelden opsnorren van de voorbije jaren. De nieuwe Rayhi is taakbewuster en volwassener. Gekneed tot een Henk Fraser-speler: bedachtzaam zonder zijn intuïtieve manier van spelen te verliezen.
‘Ik ben nu een middenvelder, geen buitenspeler meer’, zegt hij. Er klinkt enige teleurstelling in zijn stem. De artiest is een werker geworden, maar dan wel één met artistieke ingevingen. ‘Ik ben niet echt een type dat houdt van meeverdedigen. Maar ja, dat moet ik nu wel leren. Ik speel liever dichter bij het doel van de tegenstander, zo ben ik opgegroeid. Ik leer elke dag in mijn nieuwe rol. Soms heb ik het idee dat het ten koste gaat van mijn scherpte voor de goal. Dat ik aanvallend wat tekortkom doordat ik moet meeverdedigen. Maar ik heb de meeste goals gemaakt, net zoveel als Ragnar Ache. Dat hadden er alleen meer kunnen zijn.’